انتشار در : 1400/12/18
ایجاد توسط : امیر‌ نجفی
سلام وقتتون بخیر باشه.ببخشید من یکم شاید متن سوالم طولانی باشع. راستش من حدود ۳ سالی هست که با یه دختر خانوم آشنا هستم. ارتباطمون هم خوب بوده تا الان اما ایشون یه مشکل که دارن اینه که مثلا از ۷ روز هفته ۳ روزشو تمایل دارن که تنها باشن.یعنی نه با من و نه افراد خانوادش تمایل ندارن صحبت کنن.بعد چند روز که میگذره دوباره حالشون بهتر میشه و ارتباطشون خوب میشه. راستش به من گفتن که از بچگی خییلی کم این مشکلو داشتن؛ یعنی مثلا سالی ۱بار پیش میومده که دوست داشتن تنها باشن و اطرافشون کسی نباشه.اما از وقتی باهم آشنا شدیم میگن که بیشتر شده و هر هفته براشون پیش میاد و تا الان خیلی سعی کردن بهش غلبه کنن اما دیگه خسته شدن و بهم گفتن.میگم که احساساتشون نسبت به آدمای اطرافشون به صفر رسیده. ازشون پرسیدم که الان علاقه به تنهایی برات یه مشکله یا بودن آدمای اطرافت؟ پاسخ دادن که علاقه به تنهایی رو راه حل حال بدم میدونم. میگن که نمیخوان حال بدشونو به منم منتقل کنن.میگن بارها با حال بدشون سعی کردن خودشونو خوب نشون بدن اما دیگه خسته شدن. بنظر شما ایشون اختلال شخصیت دارن یا افسردگی؟درمانی وجود داره؟

0

پاسخ از دکتر سمیه بابایی

برای شنیدن پاسخ دکتر سیمه بابایی فایل ضمیمه را  گوش کنید

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟