انتشار در : 1397/05/20
ایجاد توسط : حسن
با سلام و احترام من می خواهم تصمیم درست و بسیار مهمی را برای زندگیم بگیرم و همچنین از مشکلات  طلاق گرفتن هم آگاه هستم به همین خاطر  کاملا صادقانه به تشریح موضوعات خود می پردازم. من حدودا ۵ ساله ازدواج کردم. در شروع ازدواج من بسیار پر شور بودم ولی با دیدن حالاتی از خانمم، این احساس به سردی گروید. از همان روز اول به من گفت من پرشور نیستم و آرزو کرد که کم کم علاقه درونش شکل بگیرد. ولی تا به امروز یکبار حتی احساس دوست داشتنش را زبانی به من بیان نکرده است و به قول خودش هیچ چیز او را خیلی شاد و هیجان زده نمی کند . مشکل دیگری این است که تمایل جنسی است من به قاطعیت می توانم بگم شوق جنسی در او سالی دو سه بار بیشتر نبوده است البته ایشان همچنان باکره هست. ابتدا خودش می خواست تا اطمینان از من پیدا نکرده باکره بماند و در ادامه من دیگر تمایلی به از بین بردن باکره گی آن نداشتم زیرا هیچ میل کمی هم در آن ندیدم. مشکل سومی که وجود دارد مشکل وسواس است خودش به من می گه نسبت به من و وسایل خونه خودمان احساس ناپاکی می کند و به من می گوید که همه را براش بشورم البته نمونه های رفتاری آن را نیز اگر بفرمایید خدمتتان بیان کنم. ما با هم تفاوت فکری و رفتاری هم زیاد داشتیم ولی فکر می کنم برای طلاق گرفتن این موضوعات ملاک نباشد. البته ایشان دختر کم توقع و خانه دار و فکر کنم صادق و مومنی می باشند و بسیار به ندرت بحث و جدل در این سالها داشتیم.  خونواده بسیار خوبی هم دارند. من مشاوره زیاد رفتم که البته بیشتر تنها رفته ام و تقریبا در اکثر موارد مشاوره ها امیدی به بهبود زندگیم نداده اند و  بیشتر مشکل را از سرد مزاجی و خلق ایشان دانسته اند. خودش نیز حدودا دو ماه به طور مرتب برای  مشاوره نزد متخصص مسائل وسواس میرود که من بهبود خاصی را شاهد نبودم. از شما دو سوال دارم سوال اصلی این است که آیا مسائل جنسی که به نظرم ذاتی و از گذشته ایشان ناشی می شود میشود به مقدار زیادی بهبود یابد؟ سوال دوم خواهشا صریح جواب بدهید من ۳۴ سالم هست و دیگر فرصتی برای مصالحه وجود ندارد با توجه به شرایطی که خدمتتان عرض کردم من طلاق بگیرم یا زندگی خودم را ادامه بدهم؟ با تشکر فراوان

0

پاسخ از سیمیاروم

به پاسخ این سوال توسط سرکار خانم دکتر بابائی گوش دهید:

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟