انتشار در : 1401/09/10
ایجاد توسط : Behi
سلام. وقت بخیر. تقریبا ۴ سال پیش مدرک کارشناسی ارشد خودم را از یکی از بهترین دانشگاه های تهران گرفتم. من به رشته ام خیلی علاقه دارم و از اول تصمیم داشتم که برای ادامه تحصیل مهاجرت کنم به همین دلیل بعد از اتمام درسم از طریق دادن مقاله، دستیار آموزشی شدن و.‌‌... سعی کردم رزومه ام را تقویت کنم. تقریبا ۶ ماه دیگر طول می‌کشد که من بتوانم امتحان زبانم را بدهم و اپلای کنم. با این تفاسیر اگر مشکلی در ویزا پیش نیاید من از زمستان سال ۱۴۰۲ و اگر ویزا و... طول بکشد از پائیز ۱۴۰۳ میتوانم درسم را شروع کنم. مشکلاتی که من دارم این است که احساس میکنم سنم خیلی بالا رفته، از این روند اصطکاکی به شدت خسته شده ام و نسبت به آینده هم بسیار ناامیدم. وقتی از اساتید یا فامیل درباره ی مهاجرتم سوال می کنند آشفته می شوم احساس میکنم خیلی بی عرضه هستم. خانواده ام سعی می‌کنند حمایت کنند و می‌گویند که باید صبور باشم. این را هم بگویم در این مدت اتفاقات بدی مانند سرطان گرفتن پدرم باعث شد کارهای من خوب پیش نروند اما همچنان نمیتوانم خودم را ببخشم و همه اش خودم را شماتت میکنم. ممنون میشوم من را راهنمایی کنید.

0

پاسخ از دکتر الهام باغانی

سلام دوست عزیز.

دکتر الهام باغانی هستم از رواندرمانگران سیمیاروم.

دوست عزیز شما اشاره ای به سن خودتون نکردین و فقط گفتین که دارین خودتونو سرزنش می کنید که سنتون رفته بالا، به هرحال شما از ابتدا برای خودتون هدف بزرگی انتخاب کرده بودین و برای رسیدن به این هدف مدام داشتین تلاش میکردین. با توجه به شرح حالی هم که نوشتید به نظر میرسه مدام هم در حال تلاش بودین. هرقدر هدفی بزرگتر باشه باید انرژی، وقت و تلاش بیشتری هم براش صرف کرد.

اما اگه شما مدام این احساس خودسرزنشگری رو دارین، و در هر کاری که انجام میدین، حتی با اینکه زحمت زیادی میکشین بازهم عدم رضایت وجود داره، احتمال کمال‌گرایی مطرح میشه که یکی از سازه های شخصیتی است و باعث احساس عدم رضایتمندی و خودسرزنشگری میشه.

بهتون توصیه میکنم برای ارزیابی های تخصصی تر، حتما با یک رواندرمانگر مشورت کنید.

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟