انتشار در : 1397/07/02
ایجاد توسط : arezu
سلام خسته نباشید من دختری ۱۷ساله هستم و تا الان وارد هیچ رابطه ای با هیچ پسری نشدم در واقع عقیده من همیشه بر این بوده این اینجور روابط در اخر به هیچ نتیجه مطلوبی نمیرسه پس دلیلی نداره که خودمو در حالی که میدونم دختری هستم که زود وابسته میشم از نظر عاطفی به جنس مخالف وابسته کنم و اینم بگم که پیشنهاد های خیلی خوبی داشتم که طرف مقابل از همه نظر شرایطه اوکی داشته و من خودم نخواستم که با کسی وارد رابطه شم و یکی از دلایل شم این هست که اونطور که باید و شاید از کسی خوشم نیومده خیلی بار ها شده که خواستم برای خودم اولینی داشته باشم بدون اینکه از طرفم خوشم بیاد باهاش وارد یه رابطه بشم اما جریان تا جایی ادامه پیدا میکنه که بحث یه رابطه جدی یا بهتر بگم یه رابطه احساسی نیاد وسط و من همین که همین چین چیزیو حس میکنم خودمو عقب میکشم و همه چیو بهم میزنم و حالا از کسی خوشم اومده و دوسم داره ولی هر لحضه به این فکر میکنم که جریانو تموم کنم و برگردم به ارامشم وقتی که پیشش هستم هیچ افکاره منفی به سمت من نمیان حتی حس میکنم که دوسش دارم ولی فقط تا زمانی که پیشش هستم همین که جدا میشیم و من وقتی برای فک کردن بهش پیدا میکنم با این که اجازه دوست داشتنشو به خودم دادم اما یه حسی جلوی این دوست داشتنو میگیره وحس مزخرفی میاد سمتم که نمیدونم چی هستش حسی که اون دوس داشتنو میبره و حتی من حس میکنم ازش خسته شدم و دلم میخواد تمومش کنم درحالی که فقط کافیه تو همون لحضه به من زنگ بزنه حسای بد میرن و دوباره جاشو حس خوبی پر میکنه از بودنش این جریان واقعا ارامش زندگیمو گرفته هرچی به جلوتر پیش میریم هم حس دوست داشتنش هم حس اینکه ازش بدم میاد و ازش خسته شدم داره بیشتر و بیشتر میشه و من بین دوراهی گیر کردم و میدونم که اگه بخوام دوباره به ارامشم برگردم باید ولش کنم تا اون حس بد از من بره ولی اینم میدونم اگه همین الان هم این کارو بکنم شاید تا مدت ها به خاطراتمون برم و عکساشو ببینم چیکار کنم میدونم این جریان هیچ انتهایی نداره و حتی به صلاحم هم هست که تمومش کنم تا بیشتر وابسته نشم ولی تا کی باید این تناقض باشه این حس باید از بین بره چون هر دفه که از کسی به طور جدی خوشم بیاد میدونم که به همین مشکل باز برمیخورم حتی در اینده در ازدواجم و میخوام ک خودمو درست کنم چیکار کنم نظر شما چیه؟

0

پاسخ از سیمیاروم

به پاسخ این سوال توسط سرکار خانم دکتر بابائی گوش دهید:

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟