انتشار در : 1397/09/18
ایجاد توسط : ستاره
سلام و خسته نباشید، من مدت 6 سال است که در زندگی مشترک با همسرم هستم. در این سالها مشکلات فراوانی را از سر گذرانده ایم اما چند ماهی ست که من نسبت به ادامه ی زندگی تردیدهای جدی پیدا کرده ام. همسرم متاسفانه مردی خشمگین، پرخاشگر و بسیار سرزنش کننده است و از ابتدای رابطه هر وقت اختلافی پیدا می کردیم قهر می کرد و اتاق خوابش را هم از من جدا می کرد. همیشه در طول رابطه ی دوستی و زندگی مشترک، با این مشکل روبرو بوده ام که او حرف من را نمی فهمد، موضوع ها را جور دیگری درک و تجزیه و تحلیل می کند و بخصوص در یکی دو سال اخیر در مواقعی که نگران یا ناراحتم یا نیاز به کمک دارم، هیچ حمایت و محبتی نسبت به من از خودش نشان نمی دهد. این را هم باید بگویم که ما هیچ وقت رابطه ی جنسی خوبی هم نداشته ایم و در این رابطه مشکلاتی از سمت هر دو نفر ما بوده است. چند سال پیش یک روانشناسی که مدتی با همسرم کار می کرد، تشخیص خودشیفتگی درباره ی او داده بود اما من متاسفانه در آن زمان اصلا موضوع را جدی نگرفتم. در یک سال گذشته که مشکلاتمان بیشتر شده، هر دو مشغول درمان تحلیلی با روانشناس شده ایم و انگار من از خوابی بیدار شده باشم تازه دارم می فهمم که ظاهرا ریشه ی تمام این مسائل همین مشکل خودشیفتگی بوده است. البته من هم به دلیل حرمت نفس پایین و ترس و اضطرابی که داشتم، بسیار به همسرم وابسته بودم و دائما تلاش می کردم این زندگی را حفظ کنم. الان احساس خشم و ناامیدی زیادی وجودم را فراگرفته و با وجود اینکه نظر همسرم این است که با کمک مشاور یک سری مسائل را حل کنیم و زندگی مان را ادامه بدهیم، من رفتارهای نامنصفانه و بد گذشته اش را به یاد می آورم و احساس می کنم دیگر نمی توانم این رابطه را ادامه بدهم. نگرانی اصلی ام این است که به دلیل اختلال شخصیت، اصلا این مشکلات قابل حل و تغییر نباشند بخصوص که همسرم بسیار در همه ی موارد حق به جانب و خودخواهانه عمل می کند و مرا مقصر همه چیز می داند. سوالم از شما این است که آیا واقعا این افراد قابل تغییر هستند و آیا زمان دادن به چنین رابطه ای درست است؟ می ترسم که سالهای بیشتری در این زندگی بمانم و بعدا بیشتر و بدتر پشیمان بشوم چون همسرم علاقه ای به بچه دار شدن هم ندارد ولی من دلم می خواهد که بچه داشته باشم. خیلی ممنون می شوم اگر نظر تخصصی تان را در این مورد به من بگویید.

1

پاسخ از سیمیاروم

به پاسخ این سوال توسط سرکار خانم دکتر بابائی گوش دهید:

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟