انتشار در : 1396/05/04
ایجاد توسط : روح الامين نمازي
باسمه تعالي با سلام و خداقوت خدمت شما كه با راهنمايي هاي خودتان چراغ راه مي شويد براي اين كه درخواستم خيلي طولاني نشود به صورت مختصر مي نويسم. اينجانب 37 سال سن دارم و ليسانس مديريت صنعتي دارم و در حال حاضر كارمند صدا و سيما متاهل و داراي يك فرزند ميخواهم يك آدم معمولي نباشم و از استعدادهاي خدادادي استفاده كنم و الان كه كارمندم و خودتان ميدانيد كارمندي يكسري كار تكراري و فرسايشي هست همين با سيستم كامپيوتري كار ميكنيم روزي 8 ساعت.الان اصلا تمركز ندارم و ذهنم هزار راه مي رود ميخوام خودمو بشناسم البته ايده آل گرا هستم (يعني ميخوام خيلي از چيزا رو بلد باشم مثلا بيشتر نرم افزارها رو بلد باشم و زبان بلد باشم و ......) در ضمن اين كه هي وسواس فكريه شايد كه ميگم وقت ندارم ديگه 37 سال سن ازم گذشته و ديگه خيلي وقتي ندارم و به خاطر همين ميخوام راهمو به درستي انتخاب كنم يعني فك ميكنم كه الان ديگه ريسكه كه بخوام راه رو اشتباه برم. مدت 15 سال هم هست كه وسواس دارم و حدود 5 سال پيش هم افسردگي داشتم ناجور البته خداروشكر رفع شد ولي خوب تبعاتش شايد هنوز هست مثل اختلال در تصميم گيري و عدم تمركز و بدبيني و ... و خيلي وابسته به خانواده و عاطفي در حالي كه حدود 7 سال ازدواج كردم و از خانواده (خواهر و برادر و مادر ) طبيعتا جدا شدم و مستقل .اما خوب باز وابسته هستم و بايد حداقل روزي يك بار را به مادرم زنگ بزنم پدرم هم به رحمت خدا رفته و خوب من شنيدم كساني موفق ميشن كه وابسته نباشن .خلاصه بپرسم اميدوارم خوب مفهوم را رسانده باشم چكار كنم كه بتوانم پيشرفت كنم با توجه به اين كه راهنمايي و دبيرستان در مدارس نمونه و تيزهوشان بودم نميخوام درجا بزنم لطفا راهنماييم كنيد ببخشيد عليرغم اين كه گفتم ميخوام طولاني نشود اما شد.چيكار كنم آخه وضع اقتصاديم خيلي خوب نيست كه بخوام برم مشاوره حضوري و ساعتي اون قد پول بدم ببخشيد از اين كه نگارش درخواستم بد بود هم ببخشيد

0

پاسخ از سیمیاروم

با سلام با انجام کار تکراری و به گفته شما كارمند بودن دچار روزمرگی شده اید اما با همه این محدودیت های کاری و خانوادگی که در حال حاضر دارید می توانید برای خودتان اهداف جدید یا کارهایی که سالها در نظر داشتید و با انجام آنها فکر می کنید حال فعلی تان بهتر می شود را برنامه ریزی کنید و خیلی از اینها شاید نیاز به زمان یا هزینه آنچنانی نداشته باشد اما بخاطر درگیری های زندگی و کاری آنها را کنار می گذاریم. در ضمن با توجه به علائمی که مطرح کردید مانند اختلال در تصميم گيري و عدم تمركز، کمال گرایی و وسواس و افسردگی حتما به درمان ادامه دهید.

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟