انتشار در : 1396/06/04
ایجاد توسط : دنیا
سلام امیدوارم حالتون خوب باشه.دختری 17 ساله ام مشکل بزرگم خانواده و اهل روستامونن امروزا اکثرشون چشم تو چشمی دارن زندگی میکنن. فرهنگشون دانایی خلاصه خیلی فرق کردن خوب مشکل از من هم هست از تنهایی خوشم میاد خیلی از اینکه توی خودم باشم وفکر کنم اختراع کنم کتاب بخونم خیلی خوشم میاد چون که نمیتونم به دیگرن اعتماد کنم تنها توی دنیای خودم بزرگ شدم از ازدواج متنفرم و نیازی بهش ندارم استعدادم هنره ولی عشقم پزشکیه از درس خوندن با موسیقی حال میکنم تصمیم دارم از خونه فرار کنم باباومامانم دارن منو برای ازدواج اماده میکنن چون دختر عمه هام نامزادی کردن مامانم همش میگه بیا اشپزی کن یاد بگیر تا حدی که باعث شده از اشپزی و حتی غذا هم بدم بیاد کلا با مامانم زمین تا اسمون فرق داریم اون هندی پسند و اشرافی پسنده ولی من ساده پسند البته مامانم خیلی فرق کرده اولا خیاط بود هنرمند بود دوست داشت همی چیزو یاد بگیره ولی الان موجود دیگه ای شده ولی هر دوی ما تک دختریم بابام ولی هوامو داره فقط به خاطر بابام موندم خونه ولی سال به سال بدتر میشه دوست دارم از خونه فرار کنم با یه دوچرخه و موزیکو و چند کتاب دنیا رو بگردم اول تصمیم داشتم هنرمند بشم ولی با مخالفت مامانم نشد وگرنه تا الان بودم الان دیگه نمیخوام مامانم اینده سازم باشه.در واقع هیچ ادمی.از 14 سالگی صبر کردم گفتم بزرگ بشم شاید اشتباه از منه .الانم الحمدلله اماراتیم وبابت امنیت خیالم راحته.چیکار کنم بنظرتون ؟

0

پاسخ از سیمیاروم

با سلام بنظر با توجه به سن و تضادهایی که در ارزش هایی خود و خانواده و اطرافیانتان وجود دارد دچار سردگمی شده اید و اولین راهکاری که برای این سردرگمی به ذهنتان می رسد فرار است اما آیا با همین شرایط و سطح فرهنگی اطرافیان و شرایط خانواده که اشاره داشتید راهکار دیگری وجود ندارد؟؟ و آیا این شرایط و تصمیم گیری ها برای ازدواج و تحصیل و سایر علایق فقط در مورد شما وجود دارد و بقیه هم سن و سال های شما و یا حتی سایرین تجربیات این چنینی ندارند؟؟ اول از همه باید از مشکل و مسئله ای که بیش از هر چیزی شما را اذیت می کند تعریف روشنی داشته باشید و راه حل های ممکن برای آن مسئله را هر چه دقیق تر بنویسید و بعد از بررسی مزایا و معایب هر راه حل در نهایت راه حلی که مزایای بیشتری دارد انتخاب نمایید و همچنین برای خود اهداف روشن و مشخصی را باید انتخاب کنید تا از این سردرگمی رها شوید و زمانی که برای خودتان مسیر روشن و واضح شود شاید خانواده نیز تا جای ممکن با شما همراه شوند و در این مسیر به شما کمک کنند اما تا وقتی که برای خودتان مسیر روشنی در نظر ندارید اطرافیان و خانواده براساس آنچه که باید باشد و انتظار دارند پیش آید، از شما انتظار خواهند داشت.

شما چه نظری درباره این سوال دارید؟