خوش بینی کاذب در نوجوانی

انتشار در : 1396/07/13
ایجاد توسط : نازنین
شب بخیر و ممنون از اینکه وقتتون رو میذارین. فقط اگه ممکن باشه یک روانشناس از اول تا اخر سوالام باشه چون خیلی از موضوعاش با هم مرتبطه و وقت زیاد میبره برای توضیح دوباره. درباره من خیلی چیزا وجود داره چه از نظر اخلاقی و شخصیتی تا درسی که این بار تصمیم گرفتم درباره خوش بینی کاذبی که در من به وجود اومده حرف بزنم از همین کسایی که فکر میکنن دنیا به همون خوبی که اونا تصور میکننه و چیز دیگه ای وجود نداره که رویای قشنگ شونو بهم بزنه. از اونجا که روانشناس هستید حتما با اینجور موردا سر و کار داشتین ولی برای من پیچیده تره چون در اطرافم حتی عقیده ای نزدیک به تفکرات من رو هم نداره. من چون سن کمی دارم و هنوز وارد اجتماع نشدم از این موضوع ضربه بدی نخوردم تا حالا ولی از الان به بعد رو میترسم همین موردای کوچیکی هم که پیش اومده خوب نبوده. در ضمن من یه جورایی نصف دیدگاهام تفکراتم و خیلی چیزای دیگم از فیلم هایی که دیدم شکل گرفته و من خیلی چیزاها رو از فیلمام برداشت میکنم یا یاد میگیرم

0

پاسخ از سیمیاروم

با سلام
گذر از دوران کودکی و ورود به نوجوانی برای هر فردی دغدغه ها و ویژگی های خاصی به همراه دارد؛ دقیقا مانند هر دوره زندگی-کودکی و نوجوانی و جوانی و میانسالی و پیری- که افراد مختلف با مسائل خاص خودشان این دوره ها را تجربه می کنند.
البته، خوش بین بودن به دنیا و آینده و اطرافیان و تجربه های زندگی ممکن است فقط مختص به این دوره سنی شما نباشد و یکی از خصوصیات شخصیتی شما باشد و اگر خوشبینی یا بدبینی را در دو سر طیف در نظر بگیریم شاید قرار گرفتن در این طیف از لحاظ این ویژگی به دلایل مختلفی باشد اما بسته به شرایطی که در آن قرار دارید نیز ممکن است وضعیت تغییر کند یا بهتر است تغییر کند. مثلا در روابط خانوادگی یا محیط کاری و از این مهمتر آگاه بودن و در نظر گرفتن این ویژگی در خود است که در تصمیم گیری ها و در چالش ها یا مسائل زندگی این ویژگی مشکل ساز نشود.

همچنین توجه کنید مواردی که مطرح کردید مانند خوش بینی و یا الگوبرداری می تواند فقط مربوط به دوره سنی باشد که در حال حاضر در آن هستید و نگرانی زیاد یا فکر کردن به آنها بیشتر به شما آسیب بزند و اینکه اگر یک سری ویژگی های شما با اطرافیان کاملا متفاوت باشد کاملا طبیعی است پس جای نگرانی یا مقایسه خود با آنها وجود ندارد.