سلام خسته نباشید من۲۲ سالمه و پسرم .حقیقتا این اولین باره من میخوام در مورد مشکلم حرف بزنم و خیلی سخته توضیح دادن . من همیشه خودم رو دوم و سوم میبینم و از اینکه با دیگران صمیمی بشم میترسم چون نمیخوام بعدش مشکلی به وجود بیاد تو جمع خودم رو پایین تر از بقیه میبینم ، نمیدونم انگار زمانی خوشحالم که دیگران از من رضایت داشته باشند. خیلی برام سخته تو این سن و شرایط، جایگاه شغلی خوبی هم دارم ولی همیشه تظاهر میکنم . تو سرم بیشتر وقتا تو جمع با خودم حرف میزنم ولی هیچ وقت چیزی از خودم بروز نمیدم میتونم خودمو کنترل کنم ولی سخته ، حتی یبار من از کسی که خیلی ازش خوشم میومد و واقعا قصد جدی برای زندگی داشتم اما متاسفانه اینقدر پا جلو نزاشتم و ترسیدم نتونستم حتی با کسی در میون بزارم .
دوست و آشنای زیادی ندارم و خیلی میترسم از دستشون بدن و برای جلب رضایتشون هر کاری میکنم انگار خوشحالیم به این بستگی داره واقعا از خودم خسته شدم مدام از طرف دوستم سرزنش و نصیحت میشم که به روانشناس یا متخصص مراجعه کنم از طرفیم نمیخوام کسی از مشکلم بو ببره ، ببخشید زیاد صحبت کردم .
.....